Wouter's tweakblog

Leuk stukje, herkenbaar

Zeer herkenbaar inderdaad om voor mensen op het knopje te drukken Goed geschreven vind ik

Ik vergeet het ook altijd ben altijd wel blij als andere het voor me doen:X

Gewoon effe voor haar doen, kleine moeite toch? Doet haar er vast een groot plezier mee.

Zo ken ik ook een buslijn, zit altijd hetzelfde rare figuur in op een bepaald tijdstip dat dan uitgebreid haar dag gaat bespreken met een (logischerwijs) totaal ongeïnteresseerde buschauffeur. Overduidelijk verstandelijk gehandicapt.

Heb eig nooit de drang gehad om voor anderen op het knopje te drukken

thaan schreef op zaterdag 21 mei 2011 @ 23:57:
Zo ken ik ook een buslijn, zit altijd hetzelfde rare figuur in op een bepaald tijdstip dat dan uitgebreid haar dag gaat bespreken met een (logischerwijs) totaal ongeïnteresseerde buschauffeur. Overduidelijk verstandelijk gehandicapt.

Bah, wat een ongelooflijk discriminerende en vooral neerbuigende reactie. Dat zijn ook mensen. Doe eens even normaal zeg.


Aan de blogposter: het zou je sieren als je daadwerkelijk even het knopje voor die persoon in drukt. Je weet dat diegene het altijd vergeet en er klaarblijkelijk moeite mee heeft. Kleine moeite om het te doen en je helpt je medemens er enorm mee. Niet inhouden, gewoon doen.

thaan schreef op zaterdag 21 mei 2011 @ 23:57:
Zo ken ik ook een buslijn, zit altijd hetzelfde rare figuur in op een bepaald tijdstip dat dan uitgebreid haar dag gaat bespreken met een (logischerwijs) totaal ongeïnteresseerde buschauffeur. Overduidelijk verstandelijk gehandicapt.

De buschauffeur heeft nu wel niet echt veel ruimte om oogcontact te maken en diep in te gaan op de conversatie hé, hij moet ook z'n concentratie erbij houden en als ie het keer op keer vervelend vindt, zal hij als mens nog altidj op een respectvolle manier dit kunnen duidelijk maken.

Maar waarom lijkt het je zo, dat deze persoon verstandelijk gehandicapt is? Zodra de gemiddelde burger deze persoon zijn of haar vorm van communicatie en omgang met de wereld niet kan vatten, noemen we ze al gehandicapt. Spreken wij zelf een andere taal (Spaans bv.) niet, en we zijn in Spanje bijvoorbeeld, functioneren wij ook niet zo makkelijk daar tussen de andere mensen. Doch dan is het helemaal anders.

Op zich vind ik 'rare figuur' nog niet zo erg, maar jammer dat veel mensen direct als mensen met een beperking worden gezien.
Ik vraag mij af, of wij ook niet gehandicapt zijn, omdat wij mensen met autisme in hun wereld niet begrijpen en daardoor ook durven uitsluiten. Hebben wij zelf dan ook geen verstandelijke handicap omdat we zelf beperkt zijn in onze medemens te begrijpen?


Aan de topic-starter en andere mensen wil ik even zeggen:
Deze rare figuren zijn vaak zeer normale mensen, niets om schrik van te hebben of waar je elke dag lastig gevallen door zal worden. Wees vriendelijk en als je ziet dat ze zoals in die ene bus, elke dag een bepaalde halte moeten hebben maar misschien moeite hebben met het drukken op de knop, door welke reden dan ook die wij niet kennen en ook niet hoeven te beoordelen, doe hen dan een plezier. Druk op dat knopje.
Misschien kan je hen zelfs een gerust gevoel geven, omdat je geregeld voor hen even drukt, wat hun leven er ook fijner op maakt, terwijl dat huzarenslaapje van 's ochtends in de bus, heus niet zo belangrijk is voor jou. :-)
(mij was het heilig , maar ik was wel altijd hoffelijk en stond zonder meer recht of hielp mensen bij in en uitstappen. Weliswaar als de mensen hulp behoevend waren en bij voorkeur ook nog even vriendelijk waren. )


Ik herinner me uit mijn eigen leven, hoe ik een periode heel erg moe was en ik zeer makkelijk in slaap viel ook op de bus. Moeite om de ogen open te houden en door het zuurstoftekort op de bus, de warme zon, het wiegende chassis... ik was zo vertrokken elke keer als ik 's avonds huiswaarts ging. Makkelijk kan ik me inbeelden, hoe sommige mensen net zoals mijn slaap, even hard ook moeite moeten doen om hun halte niet voorbij te rijden ... en wat ook niet zo leuk is, niet te vroeg op het belletje te duwen. Geestelijk een kleine moeite, maar zelfs door wat slaaptekort, al een geduchte opgave. Er zullen wel anderen zijn, voor wie het elke dag een concentratie-rijke rit is.

[Reactie gewijzigd op zondag 22 mei 2011 04:39]

Mizitras schreef op zondag 22 mei 2011 @ 04:35:
[...]
Ik herinner me uit mijn eigen leven, hoe ik een periode heel erg moe was en ik zeer makkelijk in slaap viel ook op de bus. Moeite om de ogen open te houden en door het zuurstoftekort op de bus, de warme zon, het wiegende chassis... ik was zo vertrokken elke keer als ik 's avonds huiswaarts ging. Makkelijk kan ik me inbeelden, hoe sommige mensen net zoals mijn slaap, even hard ook moeite moeten doen om hun halte niet voorbij te rijden ... en wat ook niet zo leuk is, niet te vroeg op het belletje te duwen. Geestelijk een kleine moeite, maar zelfs door wat slaaptekort, al een geduchte opgave. Er zullen wel anderen zijn, voor wie het elke dag een concentratie-rijke rit is.

Redbull?

als ik heel eerlijk ben snap ik niet waarover dit hele gesprek gaat. Als mens met vrije waarden en normen (binnen de wet) mag je zelf uitmaken of je iemand helpt of niet. Natuurlijk is het heel erg sociaal, maar niet verplicht. Overigens snap ik wel dat als je zelf later wat minder-valide bent, je erg blij bent als mensen dit voor je doen.

Als je weet dat deze persoon een geestelijke beperking heeft, of dat jij die hebt (iedereen is gek behalve ik) kun je toch ook een praatje maken met deze persoon zonder dat je iets wilt van deze persoon?

Hoe gaat het het?
Waar ga je heen?
Ik zie je wel vaker in deze bus, wat doe je overdag?
Weet je dat de volgende halte jouw halte is?
Enz..

Autisme is gebonden aan het Y chromosoom. Autisme komt bijna niet voor bij vrouwen. Elke man is licht autistisch (ergens). Vreemd? Nah..

Ik herinner me uit mijn eigen leven, hoe ik een periode heel erg moe was en ik zeer makkelijk in slaap viel ook op de bus. Moeite om de ogen open te houden en door het zuurstoftekort op de bus, de warme zon, het wiegende chassis... ik was zo vertrokken elke keer als ik 's avonds huiswaarts ging. Makkelijk kan ik me inbeelden, hoe sommige mensen net zoals mijn slaap, even hard ook moeite moeten doen om hun halte niet voorbij te rijden ... en wat ook niet zo leuk is, niet te vroeg op het belletje te duwen. Geestelijk een kleine moeite, maar zelfs door wat slaaptekort, al een geduchte opgave. Er zullen wel anderen zijn, voor wie het elke dag een concentratie-rijke rit is.

Alarmpje zetten. Bingo

Jejking schreef op zondag 22 mei 2011 @ 18:16:
[...]

Alarmpje zetten. Bingo

Dan wel een aangepaste natuurlijk..

Toet, Toet, Je moet er zo uit.. Druk op dat knopje dan! Snel! ... Toet! ... Mijn eigenaar slaapt op dit moment, kunt u zo vriendelijk zijn hem wakker te maken en voor hem op het knopje drukken?

Stef602 schreef op zondag 22 mei 2011 @ 13:30:
[...]

als ik heel eerlijk ben snap ik niet waarover dit hele gesprek gaat. Als mens met vrije waarden en normen (binnen de wet) mag je zelf uitmaken of je iemand helpt of niet. Natuurlijk is het heel erg sociaal, maar niet verplicht. Overigens snap ik wel dat als je zelf later wat minder-valide bent, je erg blij bent als mensen dit voor je doen.

Het toenemende individualisme van de moderne samenleving vind ik eigenlijk een van de grootste een meest voorkomende geestelijke handicaps (om het maar even cru te zeggen).

"Als mens met vrije waarden en normen" --> Vooropgesteld moet je MENS zijn. Dat betekent dat je iets in het gemeen moet hebben met elk ander mens, onafhankelijk van de mentale capaciteit van anderen.

Verder kan ik het wel begrijpen dat het niet altijd even aantrekkelijk is om je met een persoon te bemoeien die zich niet helemaal normaal gedraagt (ik zou het zelf zeker niet altijd zomaar doen), maar als je het welzijn van anderen voorop kan stellen toont dat wel hoe groot je hart is.

Niet op het knopje drukken, als dit namelijk een gewenning word en je vergeet het één keer dan kan je dus "problemen' krijgen met de persoon in kwestie.
Niet dat deze persoon gevaarlijk is, maar zij kan dus gaan "flippen" gezien haar eerdere reactie op het missen van haar vaste halte.
Het beste wat je kan doen ( als je wat goeds wil doen ) is haar er op attenderen als de kans groot is dat ze haar halte mist.

Als ik een diagnose moest stellen, zou ik persoonlijk denken dat er sprake is van misschien Autisme in combinatie met Mentale retardatie ( Co-morbiditeit )

Gezien het constant herhalen van bepaalde handelingen, en het zo voorspelbare patroon dat zij constant volgt. Dit verklaart ook enigszins de reactie die mevrouw vertoonde bij het missen van haar halte.
Mentale retardatie komt volgens onderzoekers bij 75 tot 85% van de mensen die autistisch zijn voor.

Link: KLIK

Zo dat was mijn beknopte bijdrage weer voor vandaag, het verhaal is enigszins herkenbaar voor mij.

[Reactie gewijzigd op maandag 23 mei 2011 03:37]

felixkillercat schreef op maandag 23 mei 2011 @ 03:08:

Als ik een diagnose moest stellen, zou ik persoonlijk denken dat er sprake is van misschien Autisme in combinatie met Mentale retardatie ( Co-morbiditeit )

Knap dat je deze diagnose zo kan stellen. Daar hebben ze bij mij 6 jaar over gedaan.

Ik denk niet dat autisten er over het algemeen problemen mee hebben, als iemand anders voor ze op het knopje drukken. Of vragen "zal ik straks voor je op het knopje drukken".

Verder denk ik ook wel, dat bijna elke autist snapt. Dat als iemand anders voor hun op het knopje druk. Dat het gewoon hun eigen verantwoordelijkheid blijft, en dat ze daar niet een ander op af moeten rekenen.

Wat betreft het attenderen dat de kans groot is, dat ze vergeet op het knopje te drukken. Autisten hebben geen slecht geheugen, als het gaat om onthouden. Dus je hoeft het er niet nog even in te vrijven dat de kans groot is, want wat weet ze zelf ook wel. Alleen is ze op het moment dat ze op het knopje moet drukken. "afgeleid" of "diep in gedachten".

En een praatje maken is meestel wel leuk, als de manier van vragen maar niet te direct is. En je merkt het ook zelf wel, als ze het gesprek niet leuk vind.

[Reactie gewijzigd op maandag 23 mei 2011 10:38]

yousql schreef op maandag 23 mei 2011 @ 10:29:
[...]Wat betreft het attenderen dat de kans groot is, dat ze vergeet op het knopje te drukken. Autisten hebben geen slecht geheugen, als het gaat om onthouden. Dus je hoeft het er niet nog even in te vrijven dat de kans groot is, want wat weet ze zelf ook wel. Alleen is ze op het moment dat ze op het knopje moet drukken. "afgeleid" of "diep in gedachten".

Daarnaast hebben autisten het zwaar in een omgeving waarin ze geen controle hebben over de omstandigheden. Vooral een busreis kan erg zwaar zijn omdat ze wel weten waar ze eruit moeten maar geen controle over de rest van de variabelen. Er kan onderweg heel veel gebeuren en die onzekerheid kan een autist verlammen. Het aanleren van iets simpels als de weg naar school met de bus/trein/fiets kan voor een autist al erg moeilijk zijn.

Extra herkenbaar aangezien ik haar ook wel eens zie...

Ik ben zelf ook Autistisch ( Hybride ), alleen het is een feit dat niet iedere autist de zelfde problemen heeft. Zelf vind ik een busreis gewoon KUT, al dat volk dat beweegt en luid praat, en dan ruik ik ze ook nog. Mijn TOM is op veel gebieden beter ontwikkelt dan dat men van autisten is gewend.

Ik zelf heb geen problemen met het onthouden van dingen, maar inderdaad als je eens te lang of te heftig word blootgesteld aan allerlei prikkels dan wil ik nog wel eens chaotisch worden, duurt een paar seconden en dan heb ik de controle weer terug.

Maar ff over de persoon uit het verhaal, met mentale retardatie kan je dus dat soort reacties krijgen, daarom zeg ik juist jij niet voor haar moet drukken, maar gewoon te attenderen. Zodat je haar niet aan iets laat wennen dat ze zelf moet doen.
Want stel je nou eens voor dat jij vergeet het te doen, wie weet wordt ze wel achterdochtig jegens jou.
De rest kan je als je deze hypothetisch situatie verder invult wel bedenken.

thaan schreef op zaterdag 21 mei 2011 @ 23:57:
Zo ken ik ook een buslijn, zit altijd hetzelfde rare figuur in op een bepaald tijdstip dat dan uitgebreid haar dag gaat bespreken met een (logischerwijs) totaal ongeïnteresseerde buschauffeur. Overduidelijk verstandelijk gehandicapt.

Dit is echt een opmerking met een hoog 'randebiel' gehalte. Misschien had je em niet zo bedoeld.